Op 8 februari 2012 werd er op de Grote Rietplas nabij Emmen, het Nederlands kampioenschap marathonschaatsen gehouden.
De afstand die de dames moesten rijden was 70 km, er was een prachtige ijsbaan waar de dames zich ondanks de soms snijdende wind
voortbewogen.
Al met al een zeer geslaagd evenement waar 10.000 mensen op waren afgekomen.

De wedstrijd werd gewonnen door Yvonne Spigt.

OOK DE HEREN MOESTEN AAN DE BAK>

Om half twee in de middag gingen de heren van start, de afstand die zij moesten rijden was 100 km.
Er werden diverse uitlooppogingen gedaan maar het bleef tot het eind spannend.
De uiteindelijke winnaar werd Jorrit Bergsma.
Dat de schaatsers maar aan 1 ding dachten ( de elfstedentocht ) was niet te merken aan de vechtlust op het ijs.
Al met al een geslaagd festijn.

Midden in het bosrijk gebied tussen Emmen en Emmerschans ligt dit prachtig meertje.
Zomers prachtig om te wandelen en in de winter kun je er heerlijk schaatsen.
Vroeger was het water te zuur voor vissen, maar nu zwemmen er diverse soorten.
Ook zijn er een paar waterschildpadden waargenomen, die waarschijnlijk hier zijn gedumpt.
Ook zijn er rondom het meertje een paar houten kunstwerken uit bomen gemaakt.

Ze zitten al de hele week lekker te zonnen.

Heb weer een bloeiende huislook in de tuin.

Vandaag een paar foto’s van mijn vijver waaronder een paar boerenkikkers en waterlelie’s.

Ik heb vele kleuren lelie’s in de vijver staan, waaronder een witte, roze en donkerrood die momenteel nog niet in bloei staat.

Even lekker zonnen.

Op een steen of lekker op een lelieblad.

César Manrique (Arrecife, Lanzarote, 24 april 1919 – Tahíche, Lanzarote, 25 september 1992) was een kunstschilder, beeldhouwer, architect en bouwadviseur. Zijn stijl kan worden beschouwd als non-figuratief, in evenwicht met de omringende natuur. Veel gebouwen en projecten op het eiland Lanzarote zoals Mirador del Rio, Jameos del Agua, Jardín del Cactus, Cueva de los Verdes alsook het restaurant El Diablo in het Nationale park Timanfaya en het hotel Gran Melia Salinas in Costa Teguise behoren tot zijn werken.
Lanzarote als zijn atelier
Manrique heeft ervoor gezorgd dat de meeste gebouwen op Lanzarote niet hoger gebouwd worden dan vier verdiepingen, dat zij voornamelijk wit en zeer licht van tint werden, en dat de raamkozijnen in de kleuren groen, blauw of bruin werden geverfd. Er zijn enkele hotels die méér etages tellen, zoals het Gran Hotel in Arrecife. Dit gebouw is neergezet in de tijd dat Manrique een aantal jaren in Amerika verbleef. In Puerto del Carmen staat het zeven verdiepingen tellende hotel Hotel Los Fariones en het appartementencomplex Fariones Playa.
Ook zorgde Manrique ervoor dat er geen advertenties aan de kant van de wegen werden geplaatst en schakelde hij daarnaast een tijdelijke bouwstop in.
Zijn beweegreden was zijn liefde voor het eiland. Hij wilde niet dat de unieke cultuur en natuur werden beschadigd door massatoerisme en heeft dat ook daadwerkelijk weten te voorkomen. De bevolking is hem hier zeer dankbaar voor.

Dit kunstwerk staat bij de ingang van het nationaal park Timanfaya.

Deze en nog vele andere kunstwerken staan in de cactus tuin.

Dit kunstwerk, staat op de plaats waar hij verongelukt is.

Deze boeren kikker, zat heerlijk in het zonnetje op een lelieblad in mijn vijver.

Ik heb deze gefotografeerd bij mijn vijver, als je ze eenmaal voor de lens hebt zijn het ware fotomodellen.

Vandaag een paar mooie foto’s van insecten.

Dit was de kleuterschool.

Dit was in de 2 de wereldoorlog gebombardeerd door de Duitsers.

Om 15.00 uur weer met de boot vertrokken naar de andere kant van het eiland, om daar nog even het klooster te bezoeken.
Helaas mochten we daar binnen niet fotograferen.
Op dit eiland woont ook nog een bekende Nederlanse in een prachtig huisje. ( Manuela Kemp )

Donderdag 2 juni zijn we met een catamaran vertrokken vanuit de haven van Rhodosstad naar het sponseneiland Simi, een prachtige tocht van 2 uur langs de Turkse kust.

Wel even met de auto op de weg blijven rijden.

Een prachtig gezicht als je zo de baai binnenvaart.

Prachtige gekleurde huisjes, met bovenop de berg nog de restanten van de oude vestigingsmuur.

Dit is echt de griekse sfeer ten top.